Jak definiuje się zaburzenia erekcji?

Bez względu na to, czy mówimy o zaburzeniach erekcji, zaburzeniach wzwodu, czy też o dysfunkcji erekcyjnej, mamy do czynienia z tą samą grupą objawów. Zwykle definiuje się ją jako niezdolność do tego, aby uzyskać i utrzymać wzwód członka na tyle długo, aby możliwe stało się odbycie satysfakcjonującego obie jego strony stosunku seksualnego.

Podział zaburzeń erekcji

Zaburzenia erekcji są na tyle poważnym problemem, że medycyna nie może go ignorować. Lekarze zwracają przy tym uwagę na to, że choć objawy zaburzenia wzwodu są bardzo zbliżone bez względu na to, jaki jest wiek i ogólny stan zdrowia pacjenta, same przyczyny schorzenia potrafią być dość zróżnicowane. Najczęściej dzielimy je na organiczne i psychologiczne, choć możemy mieć do czynienia również z przyczynami mieszanymi. Dość popularnym podczas dokonywania podziału zaburzeń jest jednak również tak zwane kryterium początku sprawiające, że inaczej traktuje się problemy nabyte, inaczej zaś te, które towarzyszą pacjentowi przez całe życie. W diagnostyce bardzo duże znaczenie ma również tak zwane kryterium sytuacyjne mówiące nam o tym, kiedy pojawiają się problemy z erekcją. Bywa, że mają one miejsce we wszystkich sytuacjach, może być jednak i tak, że ujawniają się jedynie w określonych miejscach i okolicznościach.

Jak definiuje się zaburzenia erekcji?

Czy można coś z tym zrobić?

Lekarze zdają sobie sprawę z tego, że problemy ze wzwodem są trudnym tematem dla ich pacjentów. Zwykle więc nie doradzają ani jego ignorowania, ani popadania w panikę. Pierwszym pytaniem, jakie należy sobie zadać, jest w związku z tym te, które odnosi się do skali problemu. Bardzo często trudności z uzyskaniem erekcji to efekt nadużywania alkoholu lub silnego stresu i w takim wypadku nie ma powodów do obaw. Jeśli jednak zaburzenia powtarzają się, a nawet zyskują na intensywności, trzeba działać. Problem może zostać rozwiązany przez lekarzy wielu specjalizacji, w tym między innymi przez seksuologa, urologa i psychiatrę. Pierwszym krokiem powinno być jednak udanie się do lekarza internisty i poproszenie go o diagnozę.